en

ایمپلنت

ایمپلنت

انواع طرح درمان های ایمپلنت

انواع درمان های ایمپلنت از کاشت ایمپلنت جهت یک یا چند دندان تا کل دندان ها را شامل میشود.این درمانها در گروههای زیر قرار میگیرند:

  • ایمپلنت تک دندان (single tooth implant)
  • ایمپلنت چند دندان (multiple implant partial edentulism)
  • ایمپلنت تمام فک (full arch fixed implants)
  • ایمپلنت اوردنچر (implant Overdenture)

در صورتی که یک دندان از دست رفته باشد بهترین گزینه ایمپلنت است . در روش های قدیمی تر، از دندان های مجاور ناحیه بی دندانی جهت پایه استفاد میشد و دندان از دست رفته جایگزین میشد اما این کار نیاز به تراش دندان های مجاور داشته و از طرفی   این دندانها با بریج به هم متصل میشوند و فرد نمیتواند نخ دندان استفاده کند و ممکن است مشکلاتی در طولانی مدت ایجاد کند. پس بهترین روش کاشت ایمپلنت است تا هم دندان های کناری تراش نخورند و هم بیمار بتواند نخ بکشد و بهداشت بهتری داشته   باشد.

در مواردی که چند دندان یا حتی تمام دندان ها از دست رفته اند هم بهترین گزینه ایمپلنت است.در این موارد اگر ایمپلنت استفاده نشود معمولا از پروتز های متحرک (پلاک متحرک) استفاده می شود که معایبی دارد از جمله اینکه متحرک است و شب ها باید از   دهان خارج شود، شانس گیر غذایی اطراف آن وجود دارد ، و در طولانی مدت استخوان و لثه را حفظ نمیکند و میتواند باعث تحلیل آنها شود. بنابراین در این موارد هم ایمپلنت بهترین گزینه است.

گاهی شخص زمان زیادی دست دندان مصنوعی استفاده کرده و حالا لق شده است. یا افرادی که کاملا بی دندان هستند و تحلیل لثه و استخوان زیادی دارند. برای این موارد میتوان تعداد ایمپلنت کمتری استفاده کرد و از پروتز های نیمه متحرک اوردنچر استفاده   نمود تا دست دندان در دهان ثابت شده و فرد بتواند راحتتر غذا میل کند و از طرفی هنگام صحبت یا لبخند دندان بیمار حرکت نکند.

بهرحال هر بیمار باید کاملا معاینه و جنبه های مختلف آنالیز شود تا بتوان بهترین درمان را انجام داد.

ایمپلنت دندان

اقدامات قبل از ایمپلنت

درمان ایمپلنت علارغم ظاهر ساده آن نیاز به پروسه های تشخیصی دقیق قبل از کاشت دارد.به سختی  میتوان درمان دقیق و عالی بدون جمع آوری  اطلاعات رادیوگرافی و سی بی سی تی ، معاینه کلینیکی داخل دهان ،تهیه کست های مطالعه و ساخت گاید   جراحی و معاینات پزشکی کلی بیمار صورت داد. اقدامات قبل از درمان شامل موارد زیر هستند:

  • استاندارد ارزیابی دقیق استخوان و ساختارهای مهم درون آن ( اعصاب ، عروق، سینوس و …) و همینطور یافتن موارد پاتولوژیک، استفاده از رادیوگرافی سی بی سی تی است. میزان اشعه این نوع رادیوگرافی بسیار کمتر از سی تی اسکن پزشکی است و نگرانی از بابت اشعه وجود ندارد. با استفاده از این رادیوگرافی میتوان به طور دقیق کیفیت و کمیت استخوان را ارزیابی نموده و سایز ایمپلنت را تعیین نمود. از طرفی به راحتی میتوان به صورت سه بعدی ساختارهای مهمی مثل اعصاب و عروق و سینوس و ریشه های دندان های مجاور را دید و هنگام جراحی از صدمه به آنها ممانعت نمود.

ایمپلنت

  •  در ارزیابی کلینیکی وضعیت ناحیه بی دندانی و لثه آن، موقعیت دندان های مجاور و مقابل و خصوصا وجود فضای کافی برای تاج ایمپلنت مورد ارزیابی قرار میگیرد و در صورتی که دندانهای مجاور و مقابل نیاز به درمانی داشته باشند قبل از شروع درمان ایمپلنت باید انجام شوند. نکته مهم دیگر بررسی بهداشت بیمار و توصیه های بهداشتی قبل از شروع درمان است.

ایمپلنت

 

  •  ارزیابی وضعیت پزشکی و عمومی بیمار بسیار مهم است. بیمار باید اطلاعات کامل از وضعیت عمومی خود در اختیار متخصص ایمپلنت قرار دهد. به عنوان مثال در صورت وجود بیماری های قلبی و عروقی، فشار خون، بیماری پرکاری تیروئید، دیابت و … و همین طور نوع داروهای مصرفی، سابقه حساسیت و … حتما تمام موارد با متخصص ایمپلنت در میان گذاشته شود.
  • ارزیابی دیگر تهیه قالب های اولیه و در صورت لزوم وکس‌ آپ و مطالعه وضعیت دندان ها و فضاهای موجود است. از طرفی میتوان با این کار گاید جراحی هم تهیه نمود و جراحی دقیق تری صورت داد.
  • برای بیمارانی که تمایل به انجام ایمپلنت دیجیتال دارند باید در این مرحله کارهای تشخیصی و طراحی در نرم افزار و آماده سازی گاید جراحی و گاهی پروتز موقت یا نهایی صورت گیرد.

جراحی ایمپلنت

بخش اول درمان ایمپلنت پس از ثبت پرونده، تهیه رادیوگرافی سی بی سی تی، قالب های مطالعه و ساخت گاید (استنت)، مرحله کاشت فیکسچر ایمپلنت است. (فیکسچر بخشی از ایمپلنت است که به عنوان پایه در استخوان فک قرار داده میشود).

در این جلسه درمان، برای بیمار بی حسی موضعی تزریق میشود و جراحی ایمپلنت تحت بی حسی و بی دردی کامل انجام میشود. معمولا این عمل در مطب انجام میشود مگر اینکه نیاز به جراحی های پیچیده پیوند استخوان باشد که در این صورت نیاز به عمل   بیمارستانی است.

روشهای جراحی ایمپلنت شامل موارد زیر است:

  • یک مرحله ای (one stage)
  • دو مرحله ای (two stage)
  • بارگذاری فوری (immediate loading)

 

روش یک مرحله ای:

در این روش بیمار فقط یک جلسه جراحی خواهد داشت و جلسه دوم جراحی حذف خواهد شد.بدین ترتیب که قطعه هیلینگ اباتمنت طی جراحی مرحله اول روی فیکسچر بسته میشود و بعد از ۲-۳ ماه ایمپلنت مستقیما آماده قالب گیری است. در این روش باید   بیمار استخوان مطلوبی داشته و متخصص ایمپلنت هم مهارت کافی جهت این تکنیک را داشته باشد.

 

روش دو  مرحله ای:

در این روش دو جلسه جراحی برای کاشت ایمپلنت وجود دارد. طی جلسه اول پایه ایمپلنت (فیکسچر) در استخوان کاشته میشود و لثه روی آن بخیه میشود.سپس جهت جوش خودن ایمپلنت ۲-۳ ماه فرصت داده میشود. بعد از طی شدن این مدت جراحی   جلسه دوم گذاشته میشود که بسیار جراحی ساده و راحتی است و طی آن روی ایمپلنت باز میشود و پیچی(healing abutment ) روی آن بسته میشود تا جهت قالب گیری آماده شود.

 

بارگذاری فوری یا  ایمپلنت فوری:

در این روش در روز جراحی قالب گیری هم صورت میگیرد و ظرف ۷۲ ساعت روکش ایمپلنت هم آماده میشود و روی ایمپلنت قرار میگیرد. ریسک این روش از دو روش  اول بیشتر است چون ایمپلنت هنوز جوش نخورده ولی روکش روی آن قرار داده میشود. این   تکنیک بیشتر برای نواحی زیبایی فک (دندان های جلویی ) و گاهی برای افرادی که زمان اندکی دارند(هموطنان خارج از کشور ،مدیران پرمشغله) انجام میشود اما باید شرایط استخوان و لثه بیمار عالی باشد.این تکنیک هم نیاز به تجربه و مهارت متخصص دارد.   این روش به بهترین نحو با تکنیک ایمپلنت دیجیتال قابل انجام است.

 

مراحل پروتزی ایمپلنت

پس از جوش خوردن ایمپلنت به استخوان (معمولا بعد از ۲۳ ماه) مراحل پروتزی آغاز میشود و به طور معمول بسته به نوع طرح درمان و تعداد ایمپلنت و سختی درمان ۱۰۲۰ روز طول میکشد. در جلسه اول، قالب گیری با استفاده از ایمپرشن کوپینگ صورت میگیرد. قالب به لابراتوار ارسال میشود و کست آن آماده میشود. سپس متخصص قطعه دوم ایمپلنت (اباتمنت) را از کمپانی سفارش داده و لابراتوار روی آن روکش را میسازد.

برای پروتز ثابت بر پایه ایمپلنت معمولا ۳۵ جلسه بسته به سختی درمان زمان نیاز است. برای اوردنچر (پروتز نیمه متحرک بر پایه ایمپلنت) ممکن است جلسات بیشتری نیاز باشد.

انواع پروتز های ثابت:

  • پروتزهای سمان شونده
  • پروتز های پیچ شونده

در انواع سمان شونده روکش با چسب به ایمپلنت متصل میشود. در انواع پیچ شونده پروتز با پیچ متصل میشود. انتخاب بین این دو نوع بر اساس شرایط دهان بیمار، میزان فضا، موقعیت ایمپلنت، ترجیح متخصص و … صورت میگیرد.

ایمپلنت

انواع پروتزهای متحرک ایمپلنت یا اوردنچر:

  • اوردنچر کاملا بر پایه ایمپلنت
  • اوردنچر بر پایه ایمپلنت و لثه

در نوع کاملا بر پایه ایمپلنت نیاز به تعداد بیشتری ایمپلنت است و هزینه بیمار بیشتر میشود. در عوض بیمار بسیار راحت تر بوده و لثه و استخوان بیمار هم بیشتر حفظ میشود.

در اوردنچر بر پایه ایمپلنت و لثه، تعداد ایمپلنت کمتری استفاده میشود، پس هزینه بیمار کاهش می یابد.

ایمپلنت